|
KLİNİK OLARAK
İLAÇ İLAÇ ETKİLEŞİMLERİ NASIL OLUR ?
İki tip ilaç
etkileşimleri vardır:
1.
Farmakodinamik: Bir ilacın
işlev mekanizması, diğer bir ilacın işlev mekanizmasını azaltarak veya artırarak
etkilemesi
2.
Farmakokinetik: Bir ilaç
diğerinin etkisini işlev bölgesindeki ilacın konsantrasyonunu etkileyerek
değiştirmesi.
Örneğin MAO yoluyla
işlev gösteren fizyolojik etkilerini gösteren iki ilaç, işlev bölgesine de
ilaçların biri, diğer ilacın etkisini azaltıp artırabilir. Bu nedenle
farmakodinamik ilaç etkileşimleri hastaların yanıtında kalitatif değişiklikler
oluşturabilir: Kalitatif değişikliklere örnek olarak santral serotonin
sendromudur ki; SSRI ve MOAI’leri birlikte alındığında oluşabilir.
Farmakodinamik ilaç etkileşimlerinin sıklıkla dramatik görünümlerinden dolayı,
sıklıkla çabucak tanınırlar.
Tersine, farmakokinetik
etkileşimler hastadaki cevabı yönünden kalitatfden ziyade kantitatif olması
olasıdır. İkinci ilacın birinci ilacın farmakokinetiklerini etkilediği
durumlarda bu tür etkileşim tipleri oluşur ve işlev bölgesinde birinci ilacın
konsantrasyonu değişir. Farmakodinamik etkileşimlerin tersine, diğer işlev
bölgeleri üzerine etkiler işin içine karışmaz.
Birkaç CYP enzimi
klozapinin metabolizmasından sorumludur (CYP 1A2, 3A3/4, ve olası 2D6).
Fluvoksamin ve fluoksetinin klozapin seviyelerinin orta derecede artırdığı
bildirilmiştir fakat bu artışı neden olan enzimin hangisi olduğu
bilinmemektedir.
Bupropion, birkaç
avantajlı yönü olan etkin bir antidepresan, doza bağlı olarak nöbet riski
taşımaktadır. Bupropionun aktif metabolitlerine biyotrasformasyonundan sorumlu
enzim henüz saptanamamıştır. Bupropionu veya aktif metabolitinin klirensini
inhibe eden enzimler, dozda artışa sebep olarak nöbet riskini artırır. Sınırlı
vakayla yapılan çalışmalarda fluoksetin, bupropion (Welbutrin)’unun 2 aktif
metabolitini anlamlı derecede yükseltmekte, fakat bunu nasıl yaptığı
bilinmemektedir.
Trisiklik
antidepresanlar (TCAs) düşük konsantrasyonlarda, histamin ve asetil kolin
reseptörlerini bloke ederler, Terapötik dozlarda, TCA’lar norepinefrin ve
serotonin alım pompalarını inhibe eder ki, antidepresan etkinliğin bu yolla
olduğuna inanılmaktadır. Toksik konsantrasyonlarda TCA’lar hızlı sodyum
kanallarını inhibe ederek, kalp içi iletiyi yavaşlatarak, ölümcül iletim
bozukluklarına yol açar. MAO ise toksik dozlarda; CNS toksisitesi yapar (örnegin
delirium, konvulziyonlar ve koma).
Eğer bir ilaç TCA
klirensini inhibe ederse, TCA dozunun artmış etkilerini gözleriz. Bu tür
farmakokinetik ilaç etkileşimlerine yanıt, antidepresan cevabı artırmadan ziyade
fatalite riskini artırabilir. Bu şu anlama gelir, yanıtın kantitesinden çok (antidepresan
etkiler), yanıtın kalitesinde (yan etkiler) değişiklik olduğunu gösterir.
TCA’ların özellikle sekonder amin TCA’ların (örneğin desipramin, nortriptilin)
klirensinden sorumlu ana enzim CYP 2D6 olup bu ilaçların halka hidroksilasyonuna
yol açar. Bu sonuçlar yoğun ve çeşitli farmakokinetik verilere dayalıdır. N-demetilasyon
yolu tersiyer amin TCA’ların (örnegin amitriptilin, imipramin)
metabolizasyonunda sekonder aminlere oranla daha belirgindir. Fakat henüz kesin
eliminasyonun ana yönü bilinmemesine rağmen, birkaç CYP enziminin rol aldığı
saptanmıştır (CYP 1A2, 2C19 ve 3A3/4).
Enzim inhibisyonun ana
ilacın metabolitine dönüşümünde anlamlı değişiklik yaptığı durumlarda,
farmakokinetik ilaç etkileşimleri de kalitatif olabilir. Örneğin terfenadin’in
asit metabolitine dönüşümünün inhibe edildiği durumduru. Bu dönüşümü sağlayan
terfenadinin absorbsiyonu sırasında barsak duvarı ve KC’de bulunan CYP 3A ¾
tarafından yapılır. Bu dönüşüm o kadar etkindir ki, terfenadin genel dolaşıma
girmeden tamamı asit metabolitine dönüşür. Bu metabolit aktif antihistaminik
ajan olup, intrakardiak iletim üzerine etkileri nispeten yoktur. Bundan dolayı
terfenadin kullanımı genellikle intrakardiak iletim üzerine yan etki riski
taşımaz. Buna karşın terfenadinin kendisi (metaboliti değil) intrakardiak
iletimi inhibe ederek, kardiak aritmilere yol açabilir. İlaç absorbsiyonu
sırasında terfenadinin asit metabolitine anlamlı derecede dönüşümünün bloke
edildiği durumlarda, terfenadin sistemik dolaşıma geçer. Konsantrasyonu
yeterince yüksekse kardiak aritmilere yol açar. Terfenadinin potent (güçlü)CYP
3A ¾ inhibitörleriyle birlikte verilmesi ciddi, hatta yaşamı tehdit edici
sonuçlara yol açar. Ketokonazol (antifungal ilaç) ve birkaç makrolid (örnegin
eritromisin) bu enzimi anlamlı derecede inhibe eder. Fluvoksamin, norflouksetin
ve non-SSRI antidepresanlardan nefazadon da bu enzimi inhibe eder, fakat
ketakonozala göre bu etki anlamlı derece de daha azdır.
|
FARMAKOKİNETİK İLAÇ-İLAÇ ETKİLEŞİMLERİ VE TİPİK
KLİNİK GÖRÜNÜMLERİ |
|
TİP |
GÖRÜNÜŞ |
ETKİLENEN İLAÇ |
SEBEP OLAN İLAÇ |
CYP ENZİM |
|
|
|
· Karbamazepin
· Dekstrometorfan
· Fenitoin
· Propranolol
· Teofilin
· Trisiklik Antidepresan
· Trisiklik Antidepresan
· Warfarin |
· Eritromisin
· Paroksetin
· Fluoksetin
· Simetidin
· Fluvoksamin
· Fluoksetin
· Fluvoksamin
· Fluvoksamin
|
·
3A 3/4
·
2D6
·
2C 9/10
·
1A2, 3A 3/4
·
1A2
·
2D6
·
1A2 |
|
Klirensin indüklenmesinden dolayı ilaç seviyesinde
azalma |
|
·
Disopiramid
·
Oral kontraseptifler
·
Teofilin
·
Propranolol
·
Kinidin
·
Teofilin
·
Warfarin |
·
Fenitoin
·
Karbamazepin
·
Fenitoin
·
Rifampin
·
Fenobarbital
·
Fenitoin
·
Sekobarbital |
·
3A 3/4
·
3A ¾
·
1A2
·
3A ¾
·
3A ¾
·
1A2
·
1A2 |
|
Aktif metabolitin üretiminde blokaj |
Etkinlik kaybı |
·
Kodein |
·
Paroksetin |
·
2D6 |
|
Metabolit birikimi |
|
·
Astemizol
·
Terfenadin |
·
Ketokanozol |
· 3A 3/4
|
|
CYP
enzimler üzerine farklı SSRI’ların etkilerinin karşılaştırılması |
|
SSRI |
Plazma Seviyelerinde Değişikler |
|
CYP 2C9/10 |
CYP 2C19 |
CYP 3A3/4 |
|
Tolbutamid |
Fenitoin |
Diazem |
Alprozolam |
Karbamazepin |
|
Flouksetin |
% 4
|
% 161
|
% 50
|
% 26-33
|
% 27 -63 |
|
Fluvoksamin |
Bilinmiyor |
Bilinmiyor |
% 300
|
% 100
|
% 30-70 |
|
Paroksetin |
% 0 |
Bilinmiyor |
Bilinmiyor |
Bilinmiyor |
% 0 |
|
Sertralin |
% 5
|
% 0 |
% 3
|
Bilinmiyor |
% 0 |
|